و چون رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم ببيند كه از محبّان ما أهل بيت كسى را از حوض دور كنند گريه مىكند و ميگويد : اى پروردگار من ! شيعه علىّ ! اى پروردگار من ! شيعه علىّ ! در اين حال خداوند فرشته اى را مىگمارد كه از آن حضرت بپرسد : اى محمّد ! سبب گريهء شما چيست ؟ ! رسول الله ميگويد : چگونه نگريم بر جماعتى كه از شيعيان برادرم علىّ بن أبى طالب هستند ، و من آنان را مىنگرم كه از حوض دورشان كرده‌اند ، و به جانب أصحاب دوزخ روان ساخته‌اند ! ؟ خداوند عزّ و جلّ ميگويد : اى محمّد ! من از گناهان آنها گذشتم ، و همه را به تو بخشيدم . و من آنان را به تو و به كسانى كه از ذرّيّهء تو هستند ، و آنان آن ذرّيّه را دوست دارند و ولايت آنها را برعهده گرفته‌اند ، ملحق ساختم ، و آنها را از زمره و جمعيّت تو قرار دادم و در حوض تو وارد كردم و شفاعت تو را دربارهء آنان پذيرفتم و تو را بدين جهت مكرّم و گرامى داشتم . و حضرت باقر : محمّد بن علىّ بن الحسين عليهم السّلام گفتند : در آن روز چه بسيار از مردان و زنان گريه كننده اى كه چون اين جريان را ببينند ، فرياد مىزنند : يا مُحَمَّداه ! و هيچيك از مواليان ما و از محبّان ما نمىماند مگر آنكه در حزب ما قرار مىگيرد و با ما وارد در حوض ما مىشود . « 1 »

--> ( 1 ) « بشارة المصطفى » طبع نجف ، ص 3 ؛ و « مجالس » مفيد ، مجلس 34 ، ص 170 و 171 ؛ و « أمالى » طوسى ، طبع سنگى ، ص 41